Powerpoint, wat een drama

roeland schweitzer

Powerpoint wordt veel gebruikt, maar is een belediging van de luisteraar. Het werkt ook niet, het kan niet werken. Even nadenken, en je begrijpt het. Maar waarom wordt het dan toch zo veel gebruikt? En hoe kan het anders?

Een Powerpoint presentatie is verspilde moeite. Natuurlijk, wie gelikt wil over komen, die kan ermee een beetje scoren. En soms zijn er cijfers en grafieken te presenteren.

Soms. Meestal wordt het niks met Powerpoint. Een spreker die bullets voorleest, met de rug naar het publiek, of verzonken in een laptop.

Enthousiasme van een mens, dat willen we zien
Een presentatie gaat vooral om lichaamstaal, veerkracht, vitaliteit, enthousiasme, een vonk in de ogen, passie. Communicatie is ontmoeting. Allemaal niets van te zien in Powerpoint. Als echt mens met emoties laat je je uitschakelen door Powerpoint. Je staat niet in het midden, want daar is je Powerpoint, je staat relatief in het donker. Terwijl het om jouw expressie gaat. jouw plezier, jouw geloof in je verhaal. De mensen in de zaal, waarvan jij unieke tijd claimt, ze zijn zoals bijna iedereen geïnteresseerd in andere mensen.  Het gebruik van Powerpoint  is een minachting van je publiek. Je neemt ze niet serieus. Ze mogen naar een paar regeltjes tekst kijken.  Een grovere belediging van je publiek is haast niet mogelijk.

Waarom Powerpoint dan toch zo succesvol is? Angst!
Wie durft er nog een gloedvol betoog uit het hoofd te houden? Met niets om je achter te verschuilen. Dan bereik je wel iets.  Contact met medemensen, klanten, prospects, contact met de ander.  Ook eng, dat contact. Daarom overal muren, we sluiten de ander liever buiten. Powerpoint is ook een muur. Tussen jou en je publiek. Haal je die muur weg, dan wordt je publiek al spoedig verliefd op jou, op je bedrijf, op je plannen, op wat je presenteert. Je doet het zelf, je steekt je nek uit, je bent dapper. Of beheers je je verhaal niet? Vandaar powerpoint? Opnieuw een belediging van je publiek. We mogen luisteren naar iemand die zijn verhaal niet beheerst.  Natuurlijk kom je met Powerpoint best wel ergens, niet ver, maar ergens. Maar met een echt verhaal, niet gelikt maar echt, straal je uit dat je van je vak houdt, dat je echt iets te bieden hebt, dat je betrokken bent bij je klanten, de luisteraars in de zaal. Je merkt het meteen als de zaal zucht omdat je niet ter zake komt. Je hoort het als de zaal gniffelt, je ziet het als je zaal op zijn gemak is en luistert. Powerpunters kijken niet naar de zaal, maar naar hun computer of projectie. Zo voorkom je contact. Zou het lukken? Iets bereiken zonder contact?

Uren Powerpoint voorbereiding is helemaal niet nodig. Ga lekker in het bos wandelen en bepaal je kernboodschap. Waarmee kun je je publiek helpen?  Als je je publiek niet kunt helpen, val je publiek dan niet lastig. Bedenk voorbeelden, verhalen, je eigen ervaring. Stel vragen aan je publiek. Wat is hun ervaring, wat is hun mening? Zo krijg je dialoog, de basis voor ontmoeting, de basis voor verkoopsucces. Zo ontstaat de kracht van een echt verhaal.

Hier is dus (een beetje) moed voor nodig. De moed om Powerpoint te verlaten en op jezelf te gaan vertrouwen.

Ik wens u sterkte en plezier met uw presentaties.



Roeland Schweitzer
communicatie adviseur / trainer



Aanbevolen links:
http://www.speechen.nl
http://communicatiemodel.nl
http://www.sprankmodel.nl

Datum: 23-9-2008

Aantal keer bekeken: 1501

Abonneren op RSS

Schrijf ook een artikel

---

---

Stuur een reactie naar de auteur

Om te kunnen reageren moet je aangemeld zijn. Meld je gratis aan en profiteer van de voordelen. Of ga naar de homepage om je aan te melden als je al een account hebt.

meer modellen